“MÜSAHİP-YOLDAŞ” İKEN, NASIL OLDU DA “ŞER CEPHESİ” ÜYESİ OLDUK?

26 Kasım 2006 tarihinde, ABF olarak bir olağanüstü kongre yaşadık.

Gerek kongre öncesi ve gerekse kongre sonrasında yaşananlar hakkında, birçok dost tarafından yazı yazmam istenmesine rağmen bu güne kadar, yazmadım. Ancak, yapılanların, söylenenlerin ve kongre sonrasında, seçimi almış olanların, hala kongre sürecini tartışıyor olmaları zorunlu kıldığından yazmak zorunda kaldım.

Kongre öncesine dönecek olursak:

15 Ekim 2006 Tarihinde yapılmış olan ABF 2.Olağan Kongresinde, 17 kişilik GYK seçildi. Bu genel kurul öncesi ABF, GYK'da yapmış olduğumuz toplantıda; Federasyonun üst kurul olduğu bu nedenle de örgütlerin temsil yeri olduğunun altı çizilerek, aday olan örgüt başkanlarına herkesin oy vermesinin gerekliliği konusunda görüş birliği oluşturduk. Ancak 15 Ekim’de kongre sonuçlarına göre, PSAKD Genel Başkanı olarak 17. sıradan GYK’na girebildik. Örgütümüze yapılan bu saygısızlık ve verilmiş olan sözün tutulmamış olması nedeni ilk GYK toplantının ertelenmesi ve konuyu PSAKD Danışma kurulumuzda değerlendireceğimizi söyledik. Ancak toplantı ertelenmedi ve görev dağılım yapıldı.

Verilen sözlerin neden tutulmadığı ve üst örgütümüz olan ABF’de, PSAKD Genel Başkanı olarak neden önümüzün kesilmeye çalışıldığı, Sayın Özel’in Serçeşme Dergisi’nin 23. sayısına yapmış olduğu “Ali Doğan ağabeyinin ölümünden sonraki genel kurulda BİZ İYİ BİR LİSTE OLUŞTURMAYA ÇALIŞTIK” cümlesi ile itiraf edilmektedir. Demek ki, Pir Sultan Abdal Kültür Derneği Genel Başkanlığı, bu arkadaşların listesinde yoktu. Önemli olan Federasyonda bulunan örgütlerin Federasyon GYK’sında temsiliyeti değil, arkadaş ilişkilerinden oluşturmaya çalışmışlar, iyi bir listeyi.

26 Mart 2006 tarihinde ABF Danışma Kurulu toplanmıştır. Danışma Kurulu’nun üyeleri olmamalarına rağmen, bu toplantıya, Sayın Öker ve Sayın Temel’de katılmışlardır. Danışma kurulu toplantısı sonrası, Sayın Özel Genel Başkan sıfatı ile ABF GYK’sını toplantıya davet etmiştir. Bu toplantıda ABF GYK üyesi olmamalarına rağmen, Danışma Kurulu toplantısında olduğu gibi, Sayın Öker ile Sayın Temel de bulunmuşlardır.

Toplantı da söz alan Sayın Öker, Sayın Ali Kenanoğlu’na, Hubyar sorunundan kaynaklı olarak çok ağır söz ve ithamlarda bulunarak, ABF Genel Başkan Yardımcılığı görevinin üzerinden alınmasını, Hubyar Derneğinin ABF’den ihracını ve Kenanoğlu’nun Alevi örgütlerinden dışlanmasını istemiştir. Sayın Temel’in istemleri de aynı yönde olmuştur.

Bir süre sonra Sayın Öker, Sayın Temel ve Sayın Kenanoğlu’ndan, toplantı salonundan ayrılmaları istenmiş ve yokluklarında konu konuşulmuştur. Toplantı salonunda bulunan 13 kişiden dokuz kişi, Avrupalı arkadaşların yaptıklarının ABF’nin iç işlerine müdahale olduğu; bu davranışın ABF’nin bağımsızlığını ortadan kaldırdığını, Genel Başkan Yardımcımıza yönelik olarak gösterdikleri tavrın doğru olmadığı, bu nedenle herhangi bir işlem yapılmasının söz konusu olamayacağını; 4 arkadaş ise (Selahattin Özel, Tekin Özdil, Hüseyin Yıldırım, Turan Eser) Sayın Kenanoğlu’nun istifa etmesini istemişlerdir. ABF’de ayrışma ve saflaşma işte 26 Mart 2006 akşamı başlamıştır. Yani Federasyonun bağımsız olup olmayacağı ilk ayrışma nedeni olmuştur.

Bu tarihten sonra Sayın Özel ABF GYK’nın almış olduğu kararları veya herhangi bir konu hakkında oluşturmuş olduğu görüşleri yok sayarak, yani bir anlamda, ABF GYK’yı yok sayarak, Sayın Öker’in istemi doğrultusunda hareket etmiştir.

Danışma Kurulundan sonraki ilk GYK toplantısı 13 Mayıs 2006 tarihinde yapıldı. Sayın Özel bu iki tarih arasında ABF Genel Merkezine ve Ankara’ya hiç gelmedi. ABF GYK’nun 13 Mayıs 2006 tarihli toplantısında, Hubyar sorunu ile ilgili olarak, “Taraflar ABF’nin hakemliğini kabul etmediği sürece, ABF bu konuya müdahil olmayacak ve tarafsız kalacaktır” yönünde bir karar almıştır.

Burada şunu hatırlatmak isterim: Hubyar sorunu ile ilgili olarak taraflar 2005-Temmuzunda ABF’ye başvurmuş ve randevulaşılarak ABF’ de buluşulmuştur.

Bu toplantıda, Sayın Temel, Sayın Coşkun ve Sayın Kenanoğlu ile ilgili ağır sözler söyleyerek toplantı salonuna gelmemelerini istemiş, sonra ilk cümlesini: “Babam Mustafa Temel Dede’nin hepinize selamı var. Bana, evladım git, ABF ye konuyu anlat ama, HAKEMLİKLERİNİ DE KABUL ETMEDİĞİMİ SÖYLE!” şeklinde kurmuştur.

Bu nedenle 13 Mayıs 2006 tarihinde, tarafların ABF’nin hakemliğini kabul etmeleri şartı ile karar alınmıştır. Bu karara rağmen, Sayın Özel, Sayın Temel’in Hubyar sorunu ile ilgili olarak düzenlemiş olduğu bir toplantıya katılmış, katılmakla kalmamış bu toplantıyı da divana geçerek yönetmiştir. 30 Temmuzda da Hubyar etkinliklerine Turan Eser ile katılmışlardır.

13 Mayıs’tan sonra Sayın Özel’in örgüt kararlarını yok sayması vb birçok nedenle Genel Sekreter Fevzi Gümüş ile aralarında sorunlar yaşanmıştır. Genel Sekreter, Sayın Özel’in örgüt yönetmede yarattığı bu sorunlar nedeni ile istifa etmiştir.

13 Haziran 2006 tarihinde yapılan GYK toplantısında, Genel Sekreter Gümüş’ün istifası kabul edilmemiş, önümüzdeki süreçte, Alevi toplumunun önemli etkinlikleri olduğu, konunun Eylül ayında yapılacak olan GYK’da konuşulmak üzere, askıya alınmasına ve Genel Başkan ile Genel Sekreter’in görevlerine devam etmeleri yönünde görüş oluşmuştur.

ABF’de görüş ayrılıkları ve yönetme tarzındaki farklılık, 2 Temmuz Anmaları, Hacı Bektaş Etkinlikleri süresince de derinleşerek sürmüştür. Çünkü Genel Başkan ABF GYK'nın karar ve görüşlerini değil, Sayın Öker’in karar ve görüşlerin uygulamayı sürdürmüştür.

ABF, Bağımsız bir örgüt ve Türkiye’deki Alevi örgütlerinin üst örgütü olmaktan çıkmış, Sayın Öker’in, Avrupa’da aldığı kararları veya kişisel kararlarını tartışmadan, konuşmadan yerine getiren, Türkiye’deki şubesi olmuştur.

Eylül 2006’ya bu şartlarda gelindi.

16 Eylül 2006 GYK toplantı günü olarak belirlendi. Toplantı gününden birkaç gün önce, Hüseyin Yıldırım, “Biz karar aldık. 16 Eylülde Olağanüstü kongre kararı alacağız. Kongrede de blok liste ile seçimlere gideceğiz ve Atilla ERDEN, Kazım GENÇ, Fevzi GÜMÜŞ, Ali KENANOĞLU ve Kamil ATEŞOĞLU’nun olmadığı bir liste yapacağız” demiştir.

28 Ağustos’ta İzmir Hamzababa etkinliklerinde, İzmir Şube yöneticilerimiz ile yapmış olduğumuz sohbet toplantısında, benzer söylemin Narlıdere Alevi Bektaşi Derneği Başkanı tarafından söylediği tarafımıza söylenmişti. (Sayın Özel Narlıdere Alevi Bektaşi Derneğinin üyesi ve ABF delegesidir.)

Bu söylem çok açık bir tasfiye hazırlığı idi. Bizim örgütümüzün yara almasına engel olacak bir strateji geliştirmemiz gerekiyordu. Arkadaşlarımızla toplandık. 15 Ekim’de yapılmış olan genel kurulda bizlere iki yıllık bir süre için görev verildiğini, tüm çözüm yolları denenmeden olağanüstü genel kurul kararının doğru olmadığını, ABF de birçok sorunun Sayın Özel’in yönetme tarzından ve GYK karar ve görüşlerine uymamasından kaynaklandığını, bu nedenle görev değişikliği ile sorunun aşılabileceği düşüncesi oluştu.

16 Eylül’de GYK toplantısında söz alan, Sayın Özel, Özdil, Yıldırım ve Eser olağanüstü kongre istemlerini dile getirmişlerdir. Bizler de, olağanüstü kongrenin sorunu çözmeyeceğini, ABF’de ayrışmalara ve kırgınlıklara yol açacağını, Sayın Özel’in yönetme tarzındaki, GYK karar ve görüşlerine uymamasının sorun yarattığını, MYK da görev değişikliği ile bunun aşılabileceğini, dile getirdik. Sayın Özel, restini çekerek, olağanüstü kongre talebi kabul edilmez ise, delegelerden imza toplayarak, olağanüstü kongre isteyeceklerini söyledi. Yapılan oylamada, olağanüstü kongre talebinin reddi ile MYK da görev değişikliği 6 oya karşılık 7 oyla kabul edildi. Sonrasında da görev dağılımı yapıldı.

Şimdi, her yerde, öğretimize de yakışmayacak bir şekilde dile getirilen “darbe yaptılar” diye söylenen görev değişikliği işte bu şekilde olmuştur. Darbe yaptılar söylemini kullananlar, Genel Kurulun GYK’nu seçtiğini, GYK’nun kendi içinden Genel Başkan ve MYK üyelerini seçtiklerini, GYK’nun, her zaman alacağı kararlarla MYK de değişiklik yapma hakkı olduğunu, en az herkes kadar bilmektedirler. Ancak, hırs duygusu bazı insanlarda öyle bir noktaya çıkmıştır ki, bu insanlarda ne verilen demokrasi mücadelesinde yan yana durmuş olmanın önemi kalmıştır, ne de Alevi Hareketine verilen emeklerin bir kıymeti vardır. Ne yol arkadaşı olmak önemlidir. Varsa yoksa, bu insanların hırsı ve diğer arkadaşları tasfiye etme iradesi oluşmuştur. İşte darbe yaptılar söylemini her yer ve zeminde dile getirerek, yapacakları tasfiyeye kılıf bulmaya çalışmışlardır. Ayrıca “darbe yaptılar” söylemi ile, yapmak istedikleri tasfiyenin kamuoyuna yansımasının önüne de geçmek istemişlerdir.

Ali Doğan Abi Hakka yürüdükten sonra, Hacı Bektaş Veli Anadolu Vakfında, Yönetim Kurulu toplanarak, N.Kemal Kaya’yı Genel Sekreterlikten, Müjgan Gürbüz’ü de Genel Başkan Yardımcılığı görevinden alarak, Genel Sekreterliğe Tekin Özdil, Genel Başkan Yardımcılığına da Ali Kenanoğlu’nu seçtiler. Kimse Darbe yaptılar demedi. Keza ABF’ deki görev değişikliğinden sonra, Hacı Bektaş Veli Kültür ve tanıtma Dernekleri de olağanüstü ve Genel Başkanın çağrısı olmamasına rağmen GYK toplantısı yaptılar ve on yıldır Derneğin Genel Başkanlığını yapan Atilla Erden’i, “ABF’den son dönemde olan gelişmeler” gerekçesi ile görevden alarak, Tekin Özdil’i Genel Başkanlığa seçtiler. Bu görev değişikliklerine kimse darbe yaptılar demedi. ABF’deki, tasfiyeyi önlemeye yönelik görev değişikliğini de darbe olarak değerlendirip, bizlere hakaret ettiler.

Bir süre sonra olağanüstü kongre için yeterli olan, ancak usule uygun olmayan bir şekilde olağanüstü kongre talebinde bulunulmuştur. Başvuru usule uygun değildi, çünkü; imzalar noterden alınmamıştı ve her hangi bir gündem sunmamışlardır. Ancak eksikliklere takılmadık, takılmayı da ilkelerimize uygun görmedik. Yasal süre içinde de, olağanüstü kongre kararı aldık.

Daha olağanüstü kongre kararı almadan, olağanüstü kongre talep edip ve bir kısım arkadaşları ve kurumları tasfiyeyi düşünenler, yollara düştüler. Gittikleri her yerde, tasfiyeye karşı çıkarak, sorunun çözümü için görev değişikliği talep edenleri, tasfiyecilikle, Demokratik Alevi Hareketine ihanetle, darbecilikle suçlamakla yetinmeyip, ömrünü Alevi toplumuna emek vermekte geçirmiş olan Atilla Erden’i “Derin Devletin ve Genel Kurmayın adamı” olmakla suçladılar. Bununla da yetinmediler, Demokratik Alevi Hareketine 10 yıldan fazla zamandır sahip çıkan, emek veren Fevzi Gümüş ile Kelime Ata’ya da derin devletin adamları iftirasını attılar.

Fevzi ve Kelime arkadaşlarla, Pir Sultan örgütlülüğünde dönem dönem çok farklı noktalara düştük ve birbirimizi eleştirdik. Ama Federasyonun bağımsızlığının ortadan kaldırıldığını gördüğümüz 26 Mart 2006 tarihinde de, aklın yolu bir olduğundan, tek ses olduk. Bu tek sesliliğimizi biz sürdürdükçe, bu sefer de “bunlar nasıl bir araya geldiler.” demeye başladır.

Org. Tuncer Kılıç ile, Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreteri olduğu dönemde, kendi anlatımına göre, iki defa, hem de yalnız görüşmüş olan Sayın Öker, bu suçlamalarda başrolde görev aldı, hem de bulunduğu AABK Genel Başkanlığına yakışmayacak bir şekilde. Diline de sahip olamadan.

ABF’nin kuruluş evraklarını 2 Ekim 2002 tarihinde Ankara Valiliğine vererek, Federasyonumuzu kurmuştuk. 5 Ekim 2002 tarihinde de, her yerde övgü ile söz ettiğimiz, İstanbul Abdi İpekçi Kapalı Spor Salonunda yapılan “Bin Yılın Türküsü” (-ki en büyük emek, örgüt olarak Almanya Alevi Bektaşi Federasyonuna, kişi olarak Necati Şahin’e aitir.) etkinliğine ekonomik destek bulmak için hakka yürümüş olan Ali Doğan ağabeyinin arabası ile İstanbul’a, Ali Doğan Abi, Ben ve Sayın Öker gidiyoruz. Daha etkinliğin yapılmasına ve Federasyonumuzun kurulmasına 10-15 gün var. Kurulacak olan Federasyonda Ali Doğan Abi Genel Başkan olmayacağını beyan ettiği için, Sayın Öker benden “Federasyon Genel Başkanı” olmamı istedi. Ben ise, “Alevi örgütlerinde yeteri kadar tanınmadığımı, bazı eksikliklerimin olduğunu, Ali Doğan Abi olmayacaksa Atilla Erden’in olmasının doğru olacağını.” söyledim. Bunu üzerine Sayın Öker “Atilla Erden’in Genel Kurmay ile - Kendisinin- çözemediği bazı ilişkileri olduğunu” söyledi.

Bu Genel Kurul öncesi de, gidilen birçok yerde, yukarıda anlattığım yaşanmışlığa rağmen, “Kazım Genç Atilla Erden’in, Genel Kurmayın/derin devletin adamı olduğunu söylüyor” yalanı ile hem bana ve hem de Atilla Erden’e iftiralar attılar.

Buradan şu çıkıyor: At birisine iftirayı, ulu orta her yerde her kese söyle. Bir şüphe yarat. Attığın iftiranın sürmesi için dönem dönem gündeme taşı. Sonra da, çık ortaya “Senin hakkında bu konu her yerde konuşuluyor.” diyerek dolaş. Yakışır mı böyle bir davranış, üzerinde genel başkanlık sıfatı olan birisine ve öğretimize.

Federasyon GYK’ da ayrışmanın en önemli nedenlerinden birisi de, “Siyasete müdahale etmek” söylemi ve bu konuda yapılanlardır.

Siyasi partiler Alevileri sadece oy olarak görmektedirler. Hatta bazı partiler ise Alevileri kendilerinin oy deposu sanmaktadırlar. Bu yanlışın da, Alevileri işlevsiz kılan durumun da değiştirilmesi gerekmektedir.

O halde yapılacak olan nedir? Şüphe yoktur, soruna doğru teşhisin konulması, çözümün de doğru olacağını göstermez. Doğru çözüm için, takip edilecek yolun, araçların ve diğer unsurların da, doğru olması gerekmektedir. Avrupa’da bulunan Federasyonlarımız, Konfederasyon çatısı altında toplantı düzenlemişler ve siyasete müdahale ve birçok konuyu tartışıp değerlendirmişlerdir. Toplantının yapıldığı tarih 07.10.2006 tarihidir.

Türkiye’de ABF, benzer bir toplantı düzenlemediği gibi, siyasete müdahale söylemi, ne GYK'da, ne de Danışma Kurulunda, konuşulmamıştır, tartışılmamıştır.

Siyasete müdahale ile ilgili olarak, Türkiye’de çeşitli etkinlikler / mitingler düzenleneceği ve ilk mitingin de Adana’da yapılacağını bizler, Hacı Bektaş Etkinlikleri sırasında Sayın Öker’in yaptığı konuşmadan duyduk. Şaşırdık kaldık. Kim karar aldı? Ne zaman karar aldı? Ne zaman konuşuldu? Adana Şube Başkanımız ile Adana’dan GYK’da olan arkadaşımız da Hacıbektaş’ta idiler. Konuyu sorduğumuzda, böyle bir kararlarının olmadığını, arkadaşlar da söylediler.

Şimdi, Ben Pir Sultan Abdal Kültür Derneğinin Genel Başkanı ve ABF’nin GYK üyesiyim. AABK Genel Başkanı, Alevilerin siyasete müdahale ile ilgili olarak Adana’da bir miting yapılacağını söylüyor, benim haberim yok. Adana Şube Başkanımızın haberi yok. Atilla Erden, Hacı Bektaş Dernekleri Genel Başkanı ve ABF’nin Genel Başkan Yardımcısı, Fevzi Gümüş ABF’nin Genel Sekreteri. Hepsine soruyorum, hiç birisinin de haberi yok.

Anlıyoruz ki, Sayın Öker kişisel ilişkiler geliştirdiği, ekonomik durumu da iyi olan, 2002 genel seçimlerinde Adana’dan CHP listesinden 11.mi, 12.mi sıradan milletvekili adayı olmuş, Zülfikar Deniz ile bu işleri planlıyor. AABK’ nu 17 Haziran 2006 tarihinde Sivas / Madımak şehitlerini anmak için Köln’de "Ağıttan Umuda" etkinliği yaptı. Bu etkinliğe, Türkiye’den Alevi örgütü yöneticileri arasından davet edilen kimse olduğunu duymadım. Ama Zülfikar Deniz davetli idi ve gitti. Görüldüğü üzere, geliştirilen örgütsel ilişki değil, kişisel ilişkidir.

Böyle mi olması gerekir? Görüldüğü üzere teşhis doğru ama takip edilen yol ve usul hiç te doğru değil. Doğru teşhis yaptıktan sonra, çözümün nasıl olması gerektiği örgütlerde konuşulmaz mı, bir ortak düşünce irade yaratılmaya çalışılmaz mı? Bir ortak yol haritası ile yola çıkmak gerekmez mi?

Bunların hiç birisi olmamıştır. Türkiye’de Alevi örgütleri yöneticileri bir araya toplanıp konuşup tartışarak veya başka bir usul ile görüşleri alınmamıştır. Şimdi bu tarz ve düşüncenin, Alevileri kendi oy depoları olarak gören siyasi partilerin düşüncelerinden ne farkı vardır? Her iki düşünce de Alevi oylarını ceplerinde gören yanlışlığı taşımamak mıdır? Aradaki fark, bu düşünceye sahip siyasi parti, örgütsel yapımızı dışında, Bu arkadaşlar ise, örgütsel yapımızın içindedirler.

Örgütsel yapımızın içinde olmaları yanlışlığı ortadan kaldırmaz ki.

Daha birçok sorun ve görüş ayrılığı sıralanabilir. Ama yazının boyutu bu hali ile dahi biraz fazla oldu. Bir başka yazıda da başka detaylar dillendirilir.

Geldik Genel Kuruldan bir gün öncesine:

Kongreye müdahale için, tüm olanakları ile çıkıp geldiler. Daha kuruluş aşamasında olan YOL –TV’leri ile, Genel Yayın Yönetmenleri, Genel Sanat Yönetmenleri ile, Yeni yeni yanlarında görmeye başladığımız İsveç’te ticaretle uğraşan iş adamları ile…..

Kongre, olağanüstü olması nedeni ile kimse davet edilmemiş, ama öğretimiz gereği gelene de kapımız açık….

Genel kurul başladı. 16 Eylül’de, GYK’ da, yapılmış olan görev değişikliği nedeni ile, adımızı darbeci yaptılar. 26 Mart 2006 tarihinden beri bağımsızlığını kaybetmiş olan federasyonun bağımsızlığını tekrar sağlamak için genel kurula farklı bir liste sunma çalışması yapan arkadaşlar olarak, Sayın Öker tarafından “şer cephesi” ilan edildik. Yetmedi, yıllardır Alevi örgütlerinde hizmet vermiş olan ve öğretimizin tanınıp korunması için emek veren Atilla Erden’e “Alevi misin, değil misin ?” diye, savcı edaları ile soruldu. Hem de, konfederasyon Genel Başkanı olan Sayın Öker tarafından.

Şimdi durup düşünüyorum. Yaşamları boyunca darbecilere karşı her alan ve zeminde mücadele etmiş olanlara, “darbeciler” diyenlerin, bir seçim sürecinde farklı listelerin olması demokrasinin gereği olduğunun bilincinden yoksun olmalarının göstergesi olarak bize “şer cephesi” diyenlerin, Temel haklar ve özgürlüklere saygıdan yoksun olduklarını gösterircesine sıkıyönetim savcısı edası ile “Alevi misin, Sunni mi?” diye soranların, kendi ürettikleri iftiraları yayarak diline sahip olma olgusundan da yoksun olduklarını göstererek arkadaşlarımız hakkında “Genel Kurmayın/derin devletin adamları” diyenlerin, sadece bize değil, bu seviyesizlikleri yarattıkları için, tüm topluma özür borçları vardır.

Siyasete müdahale edeceğiz diyerek yola çıkan, ama bunu konuşmayan, tartışmayan, tartışmaya açmayan, ama emrivakilerle miting diye yola çıkarak, siyasi parti genel başkanlarını mitingimizde buluşturacağız diyenlerin geldiği son nokta, Açık havada sanatçılardan oluşan bir konser ve siyasi olarak ta “AKP’li Büyükşehir Belediye Başkanı ile (Selahattin Çolak) çekilen bir fotoğraftır.”

ABF’nin çalışmalarına, örgütsel işleyişine müdahale edenler, Alevilerin birlikteliğini korumak ve geliştirmekle görevli olanlar, tartışılmadan yapılmak istenenlere ilişkin olarak, bu tarzın örgütsel olmadığını söylediğimizde de, hemen ya hain ilan ediliyoruz ya da Alevi hareketine ihanet ile suçlanıyoruz. Peki, şimdi ABF de yarattığınız bu dışlamanın adı nedir diye sormazlar mı sanıyorsunuz?

Siyasete müdahalenin başarılı olabilmesinin, olmazsa olmazlarından olan, birlikte hareket etmek olduğu gerçeği ortada dururken, yıllardır çalışmaları ile Demokratik Alevi Hareketine katkı sunanların ve emek verenlerin, tam da bu aşamada tasfiyesine gidilmesinin anlamı nedir?

Ama bizler, Demokratik Alevi Hareketinde, birliğin ve beraberliğin sağlanması için, arkadaş biatlığına karşı duruştan asla vazgeçmeyerek, kuruluşundan bu güne kadar, birçok kademesinde emek verdiğimiz federasyonumuzun bağımsızlığına sahip çıkmaya devam edeceğiz.

21.12.2006

Av. Kazım GENÇ

PSAKD Genel Başkanı

KAYNAK: www.pirsultan.net