Dilimi istiyorum

Ben bir Türk’üm.

Hay olmaz olaydım demiyorum. Gerçekten Türk’üm ve bununla öğünüyorum.

Öğünecek ne çok şeyim var. Onların soyundan geldiğim atalarım, insanlık alemine ne çok şey katmışlar. Ne destanlar yaratmış, ne ozanlar yetiştirmiş, ne çok hikayeler uydurmuş, ne çok gülmeceler türetmişler. Kim öğünmez, Yunus Emre’nin, Emrah’ın, Karacaoğlan’ın Dadaloğlu’nun torunu olmakla.

Kim öğünmez Baba İshak’ın, Hacı Bektaş Veli’nin, Mevlana’nın, Pir Sultan’ın, Şeyh Bedrettin’in torunu olmakla. Kim öğünmez Yaşar Kemal’le, Orhan Kemal’le Sabahattin Ali ile, Nazım’la aynı dili konuşmakla...

Dilimi seviyorum. Türkçe’mi.

İlk onunla “ınga” dedim. İlk onunla ağladım. Ekmek dedim onunla, su dedim. Sonra ‘cızz’ı öğrendim. Ana dedim, baba...

Ali bal al...

Karga karga gak dedi, çık şu dala bak dedi...

Bunu öğrendim.

Dilimle heveslendim, dilimle sevdim, coştum, düştüm, koştum...

Sıfat, isim, yüklem...

Dilimle öğrendim.

‘Hayır’ı öğrendim, ‘evet’i ve ‘belki’yi de...

İlk şiiri dilimle okudum. İmgeyi, uyağı, anlamı, sözü onunla öğrendim.

Dünya’yı onunla tanıdım, kendimi onunla anlattım. Anlamadıklarımı, bilmediklerimi onunla sordum.

Annemi onunla yolcu ettim, kardeşimi onunla karşılarken. Sorguda bilerek unuttum onu, koğuşta konuşurken...

Kekliğe onunla seslendim, kargayı kovalarken...

Seni seviyorum dedim, çirkini sevmezken...

Dilimi istiyorum.

Arı duru Türkçe’mi.

Dolmuşta konuştuğum, mitingde haykırdığım, mutfakta mırıldandığım...

Kaşgarlı Mahmut’u severim. Ali Püsküllüoğlu’nu ve Emin Özdemir’i de. Hulki Aktunç’u da aynı nedenle.

Öğrendiklerimi öğrettim.

Öğretmenlerime öğretmişlerdi zira.

Her öğrenci de, dönüp kendi öğrencisine öğretiyor çünkü.

Her anne-baba’nın kendi çocuğuna, her çocuğun da dönüp kendi çocuğuna öğrettiği gibi.

Dilim Türkçe’nin güzelliklerini, inceliklerini, tuzaklarını, çözümlerini, başka dillere bakınca daha da çok seviyorum.

Ben onunla oynarken, asıl onun benimle oynadığını anlıyorum.

Dilsizlere “lal” denildiğini bile dilimle öğrendim.

Her dilde “lal” ın bir karşılığı olmalı.

İngilizce’de nedir bilmem.

Kürtçe’de nedir bilmem.

Her İngiliz bilmeli, “lal”, ne demek?

Her Kürt bilmeli...

“Kuş dili” konuşamayacaklarına, okuyup yazamayacaklarına göre...

Lallık olamayacaklarına göre...

Benim dilim, öbür diller var olduğu için güzel, onlarla güzel...

Dünya’da herkes Türkçe konuşuyor, düşünüyor, yazıyor...

Ne korkunç... Ne fakir...

Ey Kürt kardeş, kendi açından, sen de mi benim gibi düşünüyorsun yoksa?..

 

A’dan Z’ye - Evrensel Gazetesi - 27.01.2002

Ali Balkız