23 TEMMUZ SABAHI

22 Temmuz; sanırım Türkiye siyasal tarihinin bir çok açıdan unutulmaz bir günü olacaktır. Bir çok açıdan diyorum çünkü iç içe geçmiş bir çok gelişmeyi içinde barındıran ve adeta çok bilinmeyenli bir denklemi andıran bu seçim iktidarı ana muhalefeti, yavru muhalefeti ve bağımsız adayları ile hem çok renkli hem de çok ilginç bir şekilde yaşandı.

Sermayenin ulusal ve uluslararası yoğun ve aralıksız desteği ile girilen seçimlere bir yandan da militarizmin sınırlarını belirlemeye çalışması ile yükselen milliyetçilik dalgası seçimleri iki seçenekli olmaktan çıkaramadı. AKP yine ve açık ara ile, tek başına iktidar oldu.CHP statükocu, dar gurupçu ve militarizmden,milliyetçilikten medet umar tavrı ile adeta şamar yedi.Bu yazının yazıldığı gece saat 02 .00 itibarı ile Baykal hala evinden dışarı çıkmamış, bir basın organına telefonla dahi katılmamış derin bir sessizlik ve umarım mahcubiyet içinde idi.Mahcubiyet sözcüğünü özellikle kullanıyorum çünkü çok iyimser olacak ama bir an evvel istifa etmesi onunla ilgili eleştirileri en azından hafifletir diye düşünüyorum.(tabii sayın Baykal'ın bu seferki istifası önceki gibi danışıklı döğüş olmazsa!!!) Nitekim seçimin ilk sonuçlarının alınması ile DP genel başkanı Mehmet Ağar istifa ederek en azından bu gece rahat uyuyabileceği bir yolu kendisine açmış oldu!

"Cumhuriyet" mitingleri ile yelkenini dolduran CHP başkanı doğu ve güneydoğuda miting yapmaya bile gerk duymamıştı.Son bir - bir buçuk ayda hangi aday ya da CHP yetkilisi ile konuştuysam %30-35 civarında oy alacaklarını AKP nin bu sefer ana muhalefet olacağını kendilerinin de CHP-MHP koalisyonu kurabileceklerini ifade ettiler. Sonuçta da MHP'ye büyük katkıları olduğu artık yadsınamayacak bir gerçektir.(tabii İlhan Selçuk'un bu koalisyon için yaptığı hayır duaları da, MHP'ye dizdiği övgüleri de unutmayacağız!)

Seçim kampanyaları boyunca elinde "Barzani ve idam ipinden başka malzeme bulunmayan bu Cumhuriyetçi-Milliyetçi koalisyon bol bol savaş naraları attılar. "AKP'yi Barzani destekliyor ya siz?" adlı isimsiz el ilanları seçim sabahı tüm evlerin ve oy kullanılacak bölgelerin yakınlarına dağıtıldı. Şimdi bu sonuçlar ile Türkiye halkının % 47 si Barzaniden yana mı oluyor? Ya da vatan haini mi? Aslında bu AKP'nin başarısı mıdır, yoksa siyaseti laik-anti laik eksenine hapsedip; Milliyetçiliği,ırkçılığı ve militarizmi yükseltmek isteyenlerin başarısızlığı mıdır diye de sormak gerekiyor. % 10 barajı konusunda hemen ittifak eden taraflar bu engele rağmen parlamentoya giren bağımsızlara ne diyeceklerdir? Yine tutup boyunlarından içeri mi tıkacaklar? Ya da bağımsızların % 100 başarılı olan ve mecliste gurup kuracak sayıda seçilmelerini neyle ve nasıl izah edeceklerdir? Sadece mazotun 1.00 YTL olacağı, ÖSS'nin kalkacağı vaadi seçim almaya yetmemiş ama şimdiden bunun "geyikleri" yapılmaya başlanmıştır. Bir yazarın dediği gibi,"Dört yıldızlı generallerin başına geçtiği sivil toplum (!) kuruluşlarıyla, sivil olmayan toplum kuruluşları kafa kafaya verip düşünmeliler: -Biz neden hep aynı yanlışı yapıyoruz? Halkı korkutup uyardıkça, neden hep o yöne doğru gidiyor? Demokrasi sivillerin rol aldığı bir oyundur."

Seçim bildirgelerinde 12 Eylül ile ilgili, Kürt sorununa ilişkin, Alevilerin kültürel-inançsal kimliklerine ve taleplerine ilişkin tek satır yazmayanların, emekçi örgütlerini ve emeğin taleplerini görmezden gelenlerin alacağı sonuç bundan daha fazla olamazdı ve aslında CHP'nin aldığı bu oyda hak edilmiş bir oy değildir. Bu oy oranında Alevi örgütlerinin ABF'nin ve AABK'nin ve de İzettin Doğan'ın açıklamalarının önemli katkıları olmuştur. Alevi toplumunu ilkeler, haklar ve talepler üzerinden temsil edemeyen ABF ve AABK yöneticileri, koltuk sayısı pazarlığı üzerinden temsil etmeye kalkışınca ve doğru bir hedefi,zamanında gösteremeyince adeta Aleviler üzerinde manipülasyonuna çanak tutmuşlardır. Açıkça Aleviler manipüle edilmiş, köşeye sıkıştırılmış, alternatifsiz bırakılmıştır. Sonuçta bir çok çelişkili açıklama ve gel-git ler ile alevi toplumu bu yöneticiler tarafından CHP'ye mahkum ve mecbur edilmiştir.Bu "manidar tutumlar dikkatli Alevilerin gözlerinden kaçmamıştır. Daha sonra yapılan "iç içe geçmiş karmaşık ve samimi olmayan" açıklamalar ve şahsi görüş beyanları ise zevahiri kurtarmak şöyle dursun kendileri açısından da sonun başlancının ilanı olmuştur.

Aleviler örgüt yöneticilerinden umut beklerken hüsrana uğramışlardır. Bağımsız adaylarını seçebilme alternatifleri bu yöneticiler eliyle yok edilmiştir. Bu gün 15-20 alevi adayın seçilebilmesi her zamankinden daha fazla olanaklı iken; on iki yıldır ( Evet tam 1995 Barış Partisi'nin baş rollerinde oynadıktan sonra) ortalıkta görünmeyen ABF başkanı önce Cumhuriyet mitinglerinde İzmirde, daha sonra CHP Mersin mitinginde sayın Deniz Baykal'ın ekrandan görünebileceği alanlardan ayrılmamıştır. AABK başkanı ise Avrupa'da yapılan toplantılarda "Ne yapalım siz CHP'ye yönelttiniz biz de gittik" diyerek birilerini suçlamaya çalışmakta ve sorumluluktan kurtulmayı denemektedir. "Siyasete müdahale" müdahil dahi olunamadan hezimetle sonuçlanmış ve bu yöneticiler hala çıkıp pişkin pişkin açıklamalarda bulunabilmektedirler. Seçim sonuçlarının belli olmaya başladığı saatlerde nasıl ki CHP önünde Baykal istifa sesleri yankılanmakta ise Alevi örgütlerinde de başta ABF olmak üzere AABK yöneticilerinin çoktan istifa etmeleri gerekirdi. Şimdi değil 4 Haziran günü akşamı istifa etmeleri gerekirdi. Ama bakıyoruz sayın yöneticilerimiz pişkinliği Baykal'dan devralmış görünüyorlar, bu işi zamana yayıp toplumu uyutacaklarını ve bu hezimeti unutturacaklarını sanıyorlar. Ama yanılıyorlar, Türkiyedeki örgütümüz ABF yöneticileri, genel kurulu beklemeden geç de olsa istifa ederlerse etik bir davranışı gecikmiş olarak uygulamış olurlar, aksi halde ABF delegeleri hak etmedikleri koltuklardan kazımasını bilecektir. Çünkü bu seçim sonuçları da gösterdi ki "her ağacın kurdu özünden olur, el atına binen tez iner, ve YOL'a YOLDAŞ ile gidilir!"

KAZIM ENGİN - 23.07.2007