2 Temmuz 1993'te Sivas'ın Madımak Oteli'nde bir grup sanatçı ve aydının katledilişinin 13. yılı yarın. Kimbilir, belki geçen yıllarda olduğu gibi "büyük" medyanın "büyük" yazarları tek satır yazmayacaklar, yakın tarihimizin bu kapkara olayı üzerine. 13 yıl... Tarih adına çok kısa bir zaman dilimi.

13 yıl öncesinin vahşetini, "nefret üreten bir ayin"e dönüşmesin diye anımsamayı ve anımsatmayı reddeden liberalleri var bu ülkenin. Olanı biteni hiç üzerine alınmayan "demokrat" İslamcıları var. Sanılıyor ki, unutursak eğer 13 yıl önce olanları, daha kolay olacak birarada yaşamamız!

Oysa, laik-dindar, Alevi-Sünni, Kürt-Türk falan demeden gerçekten birarada yaşamak istiyorsak, doğru olan unutmak değil hatırlamaktır Madımakları. Bugün, orada bir anıt yapılmasını, Madımak'ın müze olmasını reddedenler, birarada yaşama konusunda samimiyseler eğer, en önünde yürümeli "Madımak müze olsun" kampanyalarının.

Türbana geçit verilmemesini zulüm sayanlar, laik çevrelerin bu konudaki tepkilerine "paranoya" diyenler, o "paranoya"yı besleyen olaylar dizisini de görmeliler. İnsanların diri diri yakılması ve bunun din adına yapılmasının dehşetinden beslenen endişeleri anlayabilmeliler.

Türbanlarına sahip çıkanlar, yapabiliyorlarsa eğer, yarın herkesten önce koşmalılar Madımak Oteli'nin önüne. Yaraları hâlâ kanayan Alevilerin ve laik demokrat çevrelerin "Madımak Oteli'ndeki insanlık dışı kıyımın vicdanlarımızda yarattığı utancı hep birlikte temizlemek gerektiğine inanıyor ve Madımak'ın toplumsal belleğimizde açtığı yarayı da demokrasiye, insan hak ve özgürlüklerine, eşitliğe, çokkültürlülüğe inanan kesimlerle sarabileceğimiz! biliyoruz" demelerindeki erdemli tavıra yaklaşabilmelir.

Katliamdan iki gün önce, "Salman Rüşdi köpeği Müslümanlar'ın çok az olduğu kâfir bir ülkede korkudan sokağa çıkmaya bile cesaret edemezken, onun yerli uşağı Aziz Nesin köpeği, yanında kendisiyle beraber bir ekiple birlikte, şehrimiz Valisi tarafından davet edilip, şehirde adeta Müslümanlar'la alay edercesine gezebilmektedir. Kâfirler şunu iyi bilmeli ki: İslâmın Peygamberi'ni ve kitab'ın izzetini korumak için, bu uğurda verilecek canlarımız vardır. Gün, Müslümanlığımızın gereğini yerine getirme günüdür" diye bildiriler dağıtılmışsa eğer; 1 Temmuz akşamı evlere bırakılan "Halkımıza Çağrı" başlıklı metinlerde "Müslüman halkın yaşadığı bu ülkede, İslam için binlerce şehit verilmiş bu topraklarda, bir kesim tarafından, 'basın özgürlüğü, düşünce hürriyeti' adı altında, Müslümanlar'ın kutsal değerlerine sözlü veya yazılı olarak kimse saldıramaz.

Biz Müslümanlar, canımız pahasına da olsa, bu değerlerimizi korumakta kararlıyız.

Müslüman halkımızdan bu konularda duyarlı olup, İslam'ın değer yargılarını alaya alanlara izin vermemelerini, ne pahasına olursa olsun bunu engellemeyi dini bir görev olarak bilmelerini, bu alçaklar karşısında susulduğunda, yarın mahşerde Allah'a nasıl hesap vereceğimizi düşünmelerini istiyoruz" denilmişse; Madımak "Sivas laiklere mezar olacak, Cumhuriyet Sivas'ta kuruldu, Sivas'ta yıkılacak, Şeriat gelecek, batıl zail olacak" sloganlarıyla ateşe verilmişse eğer, bir kültürel etkinliğin katliama dönüşmesinin koşulları böyle hazırlanmışsa, birarada yaşama havasının zehirlenmesinde ve bu zehirin temizlenmesinde kendisine düşen payı herkes iyi düşünülmeli.

Evet, demokrasinin, insan hak ve özgürlüklerinin, eşitlik ve çokkültürlülüğün hüküm sürdüğü bir ülkede birarada yaşamak istiyoruz, ama buna giden yol, başta dindarlar olmak üzere, herkesin Madımak'ta yaşananların vehametini kavramasından geçiyor!

L.Doğan Tılıç

dogantilic@birgun.net

01.07.2006

KAYNAK: www.birgun.net