BARIŞA SEMAH DÖNMEK Mİ, DEĞERLERİMİZİN DEJENARASYONU MU?

Bilindiği gibi Barış Radyo isimli kuruluş tarafından bu yıl 11 Haziran 2006 tarihinde Atatürk Olimpiyat Stadyumu’nda, “Barışa Semah Dönenler” adıyla düzenlenen etkinliklerin 5. yapılacaktır...

BASINA VE KAMUOYUNA

BARIŞA SEMAH DÖNMEK Mİ, DEĞERLERİMİZİN DEJENARASYONU MU?

Bilindiği gibi Barış Radyo isimli kuruluş tarafından bu yıl 11 Haziran 2006 tarihinde Atatürk Olimpiyat Stadyumu’nda, “Barışa Semah Dönenler” adıyla düzenlenen etkinliklerin 5. yapılacaktır. Bu etkinlikle ilgili kamuoyunun bilmesi gereken gerçekler vardır. İlkeleri olan bir sanatçı duruşuna sahip olmanın sorumluluğu, benim açımdan bu gerçekleri kamuoyuyla paylaşmamı zorunlu kılmakta, bir görev haline getirmektedir.

“Barışa semah dönmek”, çok açıktır ki, birçok bakımdan önemli, dikkat çekici anlamlar ifade etmektedir. Barış, biliyoruz ki coğrafyamızdaki insanlarımızın ekmek, hava, su kadar özlemini duydukları bir şeydir. Yıllar boyu devam eden şiddet ve çatışmaların doğurduğu acılara son verilmesi, Anadolu ve Mezopotamya’nın, halklarımızı birbirine düşman etmeye çalışanlara inat, barış içerisinde bir arada yaşayan bir kültürler ve halklar bahçesi haline gelmesi, Türkü, Kürdü ile sağduyu ve sorumluluk duygusunu yitirmemiş her insanımızın paylaştığı bir özlemdir.

Öte yandan “semah”, coğrafyamızda yaşayan milyonlarca Alevi yurttaşımızın inanç ve değer sistemi içerisinde başlıbaşına önemli ve anlamlı bir yer tutmaktadır. Semah, Alevi değer yargıları, yaşam kültürü ve felsefesi açısından barışçıllığı, kardeşliği sembolize eder.

Bu noktada durup bakmak ve sormak gerekiyor: “Barışa Semah Dönenler” adı verilen bu etkinliğin “barış” ile, “semah” ile ilgisi nedir? Ben bir sanatçı ve ülke sorunlarına duyarlı bir insan olarak bu sorunun, etkinliği düzenleyenler açısından olumlu bir yanıtını bulabilmiş değilim. Ama tam aksi yönde gerçekler vardır…

Bu topraklarda “barış” deyince akla gelen, doğal ve kaçınılmaz olarak Kürt sorunudur. Oysa etkinliği düzenleyen ticari radyo, değil Kürt sorununa duyarlı olmak, Kürtçe şarkı, türkülere dahi tahammülü olmayan sansürcü bir zihniyete sahiptir. Buna somut olarak tanıklık ettiğimi açıklamak isterim. “Barışa Semah Dönenler” etkinliğine katılacak sanatçılar için Düzgün Tv’de yayınlanacak bir proğramlar serisinin parçası olarak benimle de bir proğram yapılmıştı. Ama bu programda okuduğum “Alişero” adlı Kürtçe şarkım, hiçbir şekilde iznim ve bilgim olmadan (kaldı ki izin vermem zaten düşünülemezdi) programdan Barış Radyo yetkilileri tarafından çıkarılmış, proğram 02 Hazıran 2006 tarihinde, sansürlenerek yayınlanmıştır. Devletin radyo ve tv’lerinde dahi Kürtçe programlara (sınırlı da olsa) izin verildiği, özel tv ve radyoların Kürtçe yayın yapması önündeki engellerin belirli ölçülerde de olsa aşıldığı bir dönemde, Kürtçe’ye tahammül göstermeyen bir zihniyetle karşı karşıyayız. Bunu kabul edebilmem elbette ki söz konusu olamazdı.

Bunun yanında, hemen hemen bütün Alevi dernek ve cemaatleri, bu etkinlikten dışlanmışlardır. Radyo sahipleri bu etkinliği Alevi örgütlerine devredeceği yönünde bir sözü bulunmasına karşın, bu sözlerini yerine getirmemişlerdir.

Ortaya çıkan sonuç, “barışa ve semaha” değil, para ve çıkara yönelik bir etkinlikle karşı karşıya olduğumuzdur. “Barış” ve “Semah” gibi, gözbebeği gibi korumamız, üzerinde hassasiyetle durmamız gereken değer ve kavramların çok kaba bir tarzda ranta alet edilmelerine ortak olmayacağım, seyirci kalmayacağım açıktır. Bu çerçevede adından başka “barış ve semah” ile ilgisi bulunmayan bu etkinliğe katılmayacağımı duyuruyor; bu açıklamamla, dostlarımdan, dinleyicilerimden bu yönde aldığım çok sayıda mesajı da yanıtlamış oluyorum.

Başta aydın ve sanatçılar olmak üzere duyarlı kamuoyunun, “Barışa Semah Dönenler” etkinliğinin bu içyüzünü bilmeye ve ona göre tutum almaya hakları olduğuna inancımı belirtiyor, “değerlerimizin dejenere edilmesine izin vermeyelim” diyorum.

03 Haziran 2006

Ferhat Tunç

KAYNAK: www.ferhattunc.net